ميخوام تو درياي چشات ، تا جون دارم شنا كنم

ميخوام حساب خــودمــو ، از عاشقا جـدا كنم

فــدا شدن براي تو ، دليل ِ زنده بودن ِ

ميخوام عشق و جنونم و راهي قصه ها كنم

پشیمونم از اینکه از شرکت ایرانــسل اومدم بيرون.خيلي پشيمونم....فقط به خاطر حرف يكي از بچه ها...جريان از اين قرار بود كه همه رو مجبور كردن به استعفا .حدود بيست نفر اين كار رو كردن.البته اين قضيه ۱۰ مرداد اتفاق افتاد و قرارداد ما تا آخر شهريور بود.بعدش به من و چهار نفر ديگه(چون بهتر از بقيه بوديم و به كارمون ايمان داشتند) گفتند استعفا بدين ولي از هفته بعد دوباره باهاتون قرارداد ميبنديم و بياين سر كار.با اين كار كليه حق و حقوقمون پايمال ميشد و معلوم نبود كه آيا بازم باهامون قرارداد ببندن يا نه! و اگه قرارداد جديد ببندن شنيده بوديم براي يک ماه ميخوان ، پس ارزش نداشت كه يک سال زحمتمون هدر بره بدون اينكه سنوات و حق مرخصي و چيز هاي ديگه رو نگيريم....همون پنج نفر رفتيم اداره كار و شكايت كرديم.و كليه حق و حقوقمون رو تا آخر شهريور گرفتيم.تا اينجاش خوب بود.از اين پشيمونم و داغونم كه بعد از اينكه ما قبول نكرديم پنج نفر ديگه از دوستامون رفتن و الان اونا جاي ما هستند.يه درجه ارتقا پيدا كردن و سوپروايزر شدن .باهاشون قرارداد يک ساله بستن.و ديگه خيالشون راحت شده.در عوض ما شديم سپر بلاي بقيه كه با خيال راحت كار كنن و امنيت شغليشون لااقل براي يک سال تضمين شد.به همه اونايي هم كه قبلا رفته بودن تماس گرفتند كه بياين و با اونا هم قرار داد يك ساله بستن .پشيمونم از اينكه تو اين مدت بي كاري بد جوري بهم فشار آورده و كلافه شدم.من مثل بعضي جووناي ديگه نيستم كه از اينكه بيكارن و تو خونه باباشون ميخورن و ميخوابن باشم .از اين ناراحتم كه كلي هدف دارم و داشتم نزديک ميشدم بهشون و تيک بزنم هدفم رو كه اينجوري شد .از این ناراحتم که هیچ مشکلی نداشتم و از روزی که رفتم اونجا رئیسمون منو میشناخت بعنوان یه کارمند وظیفه شناس و خوب و همیشه ماموریت های خوب رو به من میداد .نمیدونم این سرنوشت بوده یا اشتباه خودم .نمیدونم این بهترین فرصت زندگیم بوده که از دست دادم یا.....چون اعتقاد دارم(طبق شنیده هام البته) هرکسی یک بار فرصت خوب میاد سراغش... .

قول دادم به خودم از عشق و عاشقی دوری کنم و اگه قراره عاشق شم اونی که لایق هست آفریننده خودم هست .الانم خبر بدی رو شنیدم در این مورد که نمیخوام بهش فکر کنم هرچند که دوست داشتم تو یه بیابان بودم و تا میتونستم داد بزنم....